tama si mlq3 na ang blog na nasa may-ari ng blog kung ano ang gusto nyang gawin dito. ngunit may dagdag pa: kung ang blog ay naka-host sa isang blogging service (katulad ng Blogger at LiveJournal), may mga patakaran din ang mga service na ito sa kung ano ang maari at hindi maaring ilathala sa mga blog ng mga customer nila. Halimbawa, lantarang bawal ang paglalathala ng mga panghihikayat sa child pornography (lalo na kung may larawan)—kahit na sabihin mo pang ito ay saklaw ng karapatan ng may-ari ng blog, ito naman ay maituturing na paglabag ng may-ari ng blog sa kontrata nya sa blogging service (yung tinatawag na “User Agreeement” o kaya’y “Terms of Use/Terms of Condition/TOS/TOC”. (sa madaling salita, ang halimbawang ito ng “child pornography” ay maituturing na paglabag sa batas o kaya’y nakapanghihikayat sa paglabag ng mga batas, kung kaya’t kinakailangang alisin kaagad. gayundin marahil kung may isang blog post tungkol sa, halimbawa, paano pumatay ng pulitiko o magpasabog ng isang pampublikong lugar—sa madaling salita, isang akto ng terorismo.). Lahat ng mga blogging service ay mayroon nito (gayundin ang ibang mga serbisyo sa Internet katulad ng email at Friendster).

kung ang blog naman ay “self-hosted” o kaya’y hindi nakasalalay sa serbisyo ng isang blogging service (halimbawa, ang blog na ito , ang “kontrata” ay sa pagitan naman ng may-ari ng blog (sa halimbawang ito, si MLQ3) at ang nagho-host ng kanyang blog (sa kasong ito, http://www.ploghost.com/). Kapag self-hosted ang blog, gayundin ang lagay, meron ding mga patakaran kung ano ang maari at hindi maaring ilagay …ngunit hindi lang sa blog kundi pati na rin sa buong website. halimbawa, kung ipinagbabawal ng isang web host ang pagkakaroon ng pornograpiya sa website ng kanilang mga kliyente (kasama na din dito ang webhost ni MLQ3, ang Ploghost), pwede itong isumbong sa kanila para kaagan nilang maaksyunan. (sa halimbawang ito, pansinin na may mga webhost na pinapayagan naman ang pornograpiya [maliban sa child pornography], iba ang kanilang patakaran.)

kadalasang aalisin lang ng isang blog hosting service o ng isang webhost ang nilalaman ng isang blog kung may magsusumbong sa kanila na may malinaw na paglabag sa kontrata o TOC, o kaya’y kung may isang court order na nag-uutos nito (katulad ng nangyari noon sa PCIJ noong maglabas ng TRO and isang RTC dahil sa isang nilabas nila sa blog nila kaugnay ng Hello Garci case noon tungkol sa consultant ni noo’y Sec. Mike Defensor). halimbawa sa LiveJournal at Blogger, mas mainam na may magsumbong sa kanila kaysa sa hayaang sila ang magbantay sa mga account dahil maron silang daan-daang libong mga subskrayber, lubhang mahirap basahin ang lahat ng mga nilalathala ng lahat ng kanilang subscriber. kung pagsusumbong ang batayan ng pagtatanggal, kailangang patunayan ng nagsusumbong na may malinaw na paglabag; kadalasan, sa mga blogging service, ililista naman nila kung ano ang ipinagbabawal nila, kaya magiging madali kung ganito ang batayan mo at hindi basta-basta masasabing kapritso lang ng may-ari ng service company ang dahilan.

pero sa pagkakaalam ko, malimit mangyari na nagkakatanggalan ng mga blog post (at lalo na ng mga website) na pinangungunahan ng blogging service company (maliban kung may sumbong). kung wala kasing magrereklamo sa kanila, hahayaan lang nila ito at hindi basta-basta tatanggalin. sa gayon, malaya pa rin ang may-ari ng blog sa kung ano ang gusto nyang sabihin doon. kumbaga, responsibilidad na ng may-ari ng blog na siguruhing nakapagpapahayag siya ng malaya nang hindi lumalabag sa kahit na anong batas. sa madaling salita, kung kailangang tanggalin ang nilalaman ng isang blog o tuluyan itong isara, ito ay hindi lamang para sa kapakanan ng blog service kundi maari na rin para sa kapakanan ng lahat. (pero kung dumating sa puntong nagiging parang censorship na yung pagtatanggal…ibang usapan yon. pinaka-obvious na halimbawa ay ang mga blog ng mga tsino sa bansang China.)

ngayon, doon nman sa nangyari sa iyo na natanggal ang mga komento mo (sa ibang blog), iyon ay magdedepende sa may-ari ng blog. kung mga komento naman ng blog ang pinag-uusapan, nasa may-ari ng blog kung hahayaan niya itong manatili, o kung gusto nyang tanggalin ito. ito ay dahil may kapangyarihan ang may-ari na tanggalin ang komento ng sinumang bumibisita sa blog nya, may kapangyariihan siyang i-moderate ang mga nilalaman ng kanyang blog kasama na ng mga komento (dahil, sa isang banda, mayroon naman silang responsibilidad alinsunod sa kanilang TOC/TOS). pinaka-palasak na dahilan ay ang pagtatanggal ng mga spam na komento na may kinalaman sa viagra, casino at mga gamot. hindi ko nais sabihing tama o mali ang ginawang pagtanggal sa mga komento mo dahil hindi ko alam ang tunay na nangyari, ngunit maari mong isipin na kung ikaw ay nag-iiwan ng komento sa ibang blog, para ka na ring bumibisita sa bahay ng may bahay, maaring mayroon syang patakaran sa kung ano ang pinahihintulutan niya o hindi. maaring tama o mali ang ginawa ng may-ari ng blog, ngunit wala kang magagawa kung ano ang napagpasyahan nyang gawin sa sarili nyang blog. kung may sarili ka namang blog, wala rin namang magagawa ang taong ito kung doon mo naman siya pupunahin (sa sarili mong blog post) sa pagkakatanggal niya ng komento mo (sa blog nya)…at gayundin maari syang mag-iwan ng komento sa iyo, at nasa iyo naman yon kung gusto mo namang tanggalin ang iniwan nyang komento sa blog mo—ika nga, kung babalikan mo yung ginawa nya sa yo. judgment call mo na yun. ngunit hindi mo magagawang isumbong ang may-ari ng blog sa sarili niyang blog host/web host sa ginawang pagkakatanggal ng sarili mong komento, hindi nila basta-basta pakikialaman iyon sa karamihan (kung hindi sa lahat) ng pagkakataon.

depende kung sino ang may-ari ng blog. kung ang blogger mismo, ang ibig sabihin, para siya na mismo ang publisher ng isang pahayagan, yun nga lang, virtual ang pahayagan: ang blog.

kung ganun, nasa blogger ang paglulunsad ng mga patakaran.

kung ang blog ay ari-arian ng isang pahayagan o isang kompaniya kung saan kasyosyo ang blogger/pahayagan, baka may iba pang patakaran ang kompaniya na iyan.

pagdating sa censorship, wala namang publication ang hindi gumagamit nun. ang pagkakaiba lamang ay kung patago o hinde. at kung malupit o maluwag.

ang pageedit ay maituturing isang uri ng censorship, at ang opinyon ay lehitimo, ayon sa gumagawa ng depinisyon.

anyway, it’s true. Bush is an even greater fan of executive privilege, miscontruing it to mean he can do anything he wants to and fuck anyone else’s opinions abt it. gadammit, he’s the president of the most powerful country in the world and no puny congress has the right to take him to task for his actions!

come to think of it, this 2 president has almost traveled the same course of political life the moment they became presidents.

April 20, 2001

Can we help your President PLEASE?

HindinaPinoy, may naisulat na akong essay tungkol diyan:

http://www.getrealphilippines.com/solution/selfrel.html

Excerpt:
We Filipinos have been imbued with the idea that our hopes for prosperity lie squarely on the shoulders of the elite, the “haves”, a handful of leaders and/or a few “extraordinary” individuals. Our society has come to (or, more appropriately never matured beyond) a penchant for giving heroic labels to these “messiahs”, as if the Philippines is constantly waiting for a hero to rescue her from her dysfunction. We expect heroic efforts from the few and continued mediocrity from the majority. We expect the low product of the majority to be subsidised by the execptional output of the minority.

Hanggang ngayon at (sa tingin ko) hangga’t kailan man ang Pinoy ay aase di sa kanyang sarili kundi sa mga taong tingin niya ay “kahanga-hanga” sa spesipikong oras na yan (hangga’t dumating ang susunod na “knight in shinging armour”).

Panay ganyan na lang. Nakabilanggo ang karaniwang Pinoy sa isang kaawa-awang sikulo ng pag-hanga sa mga taong akala niya ay magiging lunas sa kanyang mga problema at isyu na kung sana’y magsikap-sikap siya ay kaya namang maahunan sa sariling niyang pagpupursigi.